Längwiligi Zitte

 

 

Ein Vers von Lina Wisler-Beck vor 100 Jahren

zu Maul und Klauen seuche 1920-21 der ein wenig zur heutigen Zeit passt.

 

Niene isch Chilbi u niene isch Tanz 

Deheime ums Hus um versuret me ganz.

I ha mer scho mängisch der Chopf fasch verheit

Was ächt no wär z`mache, dass Zyt umegeit.

 

Wär gwanet isch z`gumpe und z`tanze, o je

Däm düe halt die Süche-Verordnige weh.

E jede muess säge, churzwiligs isch`s nit

No bsunders für ledigi, lustigi Lüt.

 

Grad äbe der Sunndig wird eim eso läng

S`Furtgoh isch verbote, u nämlech no sträng.

Gsiech eim deno öpper, o weisch de häts gfählt

Do müesst me schwär buesse – u – ni ha kes Gläd!

 

Drum blieb i doheime. I schicke mi dry

U hoffe dä Jammer gang öppe verby.

I bi ja nid einzig, s`trifft anderi o,

s`sch ume es gwane, - Mi zahmet de scho!

 

Gedicht von Lina Wisler-Beck, 22 Juni 1920